De omgeving

In de 11e eeuw, in de beschutting van een vallei uitgesneden door de stroom Drochon, ontstond een klein dorpje van vissers en veetelers die hun runderen lieten grazen in de talloze weilanden van Beuzeval, een gemeente die 800 jaar later plaats zou ruimen voor de nieuwe stad ‘Houlgate’ lees meer...

Rond 1850 werd Beuzeval op de linkeroever van de Drochon al snel Beuzeval-les-Bains voor een klein publiek dat er kwam genieten van de geneugten van het zeebaden. Bij gebrek aan plaats en om een badplaats te ontwikkelen die die naam waardig was, kocht de eerste Société Civile Immobilière van Beuzeval gronden op de rechteroever van de Drochon, langs de kant van de Falaise des Vaches noires, in het gehucht Houlgate. Die naam zou behouden blijven. Men bouwde er een groot hotel, een casino en een badhuis. Zo kon Beuzeval-Houlgate een rijk publiek lokken dat vervolgens ruim 500 villa’s liet optrekken op beide oevers van de Drochon. In diezelfde tijd ontwikkelde Beuzeval-les-Bains, waar veel protestanten kwamen, een eigen casino/badhuis en werd het bescheiden familiepension uitgebreid tot een groot hotel. Er waren dus twee badplaatsen in dezelfde gemeente, die steunden op twee verschillende modellen: het ene was gegroeid uit een landbouwersdorp en het andere werd volledig uit het niets opgetrokken.

Houlgate, de parel van de bloemenkust

Houlgate heeft al ruim honderd jaar de bijnaam ‘parel van de bloemenkust’, en dat hoeft niemand te verbazen want het heeft de charme van de ‘Belle Epoque’ weten te bewaren, met 300 villa’s die in de tweede helft van de 19e eeuw werden opgebouwd in de eclectische en neonormandische stijl. Zo groeide de badplaats uit tot de referentie op het gebied van kustarchitectuur. lees meer...

Het patrimonium is zo rijk dat er verschillende thema’s voor geleide bezoeken worden voorgesteld. Er wacht u een reis door de tijd en door verschillende landen wanneer u de gevels bekijkt. Dat is het principe van de zogenaamde ‘eclectische’ stijl: alle stijlen zijn vertegenwoordigd.
Houlgate beschikt nog een 'imposante' troef: de ‘Falaises des Vaches Noires’, die zich uitstrekken over 6 km en die tot 100 meter hoog zijn. Dit wetenschappelijke en landschappelijke juweel is erg in trek bij wandelaars, wetenschappers en liefhebbers van fossielen (paleontologisch bezoek).
De kliffen zijn bedekt met een vegetatie die typisch is voor gematigde klimaten, met onder andere doornstruiken en duindoorns, en herbergt een sedentaire fauna die u het hele jaar door kunt waarnemen: kokmeeuwen, zeemeeuwen en diverse zoogdieren.